Ž 56, 1-14 |   |
Žalmy
56. Kapitola
Biblia - Sväté písmo
(VUL - Latinský - Nova Vulgata)
1 Magistro chori. Secundum " Ionat elem rehoqim ". David. Miktam. Cum Gath Philistaei eum tenerent.
2 Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo, tota die impugnans oppressit me.
3 Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi pugnant adversum me, Altissime.
4 In quacumque die timebo, ego in te sperabo.
5 In Deo, cuius laudabo sermonem, in Deo speravi; non timebo: quid faciet mihi caro?
6 Tota die rem meam perturbabant, adversum me omnes cogitationes eorum in malum.
7 Concitabant iurgia, insidiabantur, ipsi calcaneum meum observabant. Sicut quaesierunt animam meam,
8 ita pro iniquitate retribue illis, in ira populos prosterne, Deus.
9 Peregrinationes meas tu numerasti: pone lacrimas meas in utre tuo; nonne in supputatione tua?
10 Tunc convertentur inimici mei retrorsum, in quacumque die invocavero: ecce cognovi quoniam Deus meus es.
11 In Deo, cuius laudabo sermonem, in Domino, cuius laudabo sermonem,
12 in Deo speravi; non timebo: quid faciet mihi homo?
13 Super me sunt, Deus, vota tua; reddam laudationes tibi,
14 quoniam eripuisti animam meam de morte et pedes meos de lapsu, ut ambulem coram Deo in lumine viventium.
2 Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo, tota die impugnans oppressit me.
3 Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi pugnant adversum me, Altissime.
4 In quacumque die timebo, ego in te sperabo.
5 In Deo, cuius laudabo sermonem, in Deo speravi; non timebo: quid faciet mihi caro?
6 Tota die rem meam perturbabant, adversum me omnes cogitationes eorum in malum.
7 Concitabant iurgia, insidiabantur, ipsi calcaneum meum observabant. Sicut quaesierunt animam meam,
8 ita pro iniquitate retribue illis, in ira populos prosterne, Deus.
9 Peregrinationes meas tu numerasti: pone lacrimas meas in utre tuo; nonne in supputatione tua?
10 Tunc convertentur inimici mei retrorsum, in quacumque die invocavero: ecce cognovi quoniam Deus meus es.
11 In Deo, cuius laudabo sermonem, in Domino, cuius laudabo sermonem,
12 in Deo speravi; non timebo: quid faciet mihi homo?
13 Super me sunt, Deus, vota tua; reddam laudationes tibi,
14 quoniam eripuisti animam meam de morte et pedes meos de lapsu, ut ambulem coram Deo in lumine viventium.
Ž 56, 1-14 | |