Prís 13, 1-25 |   |
Príslovia
13. Kapitola
Biblia - Sväté písmo
(VUL - Latinský - Nova Vulgata)
1 Filius sapiens disciplina patris; qui autem illusor est, non audit, cum arguitur.
2 De fructu oris sui homo satiabitur bonis, anima autem praevaricatorum violentia.
3 Qui custodit os suum, custodit animam suam; qui autem incautus est eloquio, ruina est ei.
4 Vult et non habet piger, anima autem operantium impinguabitur.
5 Verbum mendax iustus detestabitur, impius autem confundit et dehonestat.
6 Iustitia custodit innocentem in via, impietas autem peccatorem supplantat.
7 Est qui quasi dives habetur, cum nihil habeat; et est qui quasi pauper, cum in multis divitiis sit.
8 Redemptio animae viri divitiae suae; qui autem pauper est, increpationem non sustinet.
9 Lux iustorum laetificat, lucerna autem impiorum exstinguetur.
10 Inter superbos tantum iurgia sunt, et apud humiles sapientia.
11 Substantia festinata minuetur; qui autem colligit manu, multiplicat.
12 Spes, quae differtur, affligit animam, lignum vitae desiderium veniens.
13 Qui contemnit verbum, ipse se obligat; qui autem timet praeceptum, retribuetur ei.
14 Lex sapientis fons vitae, ut declinet a laqueis mortis.
15 Intellegentia bona dabit gratiam, in itinere infidelium vorago.
16 Omnis astutus agit cum consilio; qui autem fatuus est, aperit stultitiam.
17 Nuntius impius cadet in malum, legatus autem fidelis sanitas.
18 Egestas et ignominia ei, qui deserit disciplinam; qui autem acquiescit arguenti, glorificabitur.
19 Desiderium, si compleatur, delectat animam; detestantur stulti fugere mala.
20 Qui cum sapientibus graditur, sapiens erit; amicus stultorum malus efficietur.
21 Peccatores persequitur malum, et iustis retribuentur bona.
22 Bonus relinquit heredes filios et nepotes; et custoditur iusto substantia peccatoris.
23 Multi cibi in novalibus pauperum, et est qui perit, deficiente iudicio.
24 Qui parcit virgae, odit filium suum; qui autem diligit illum, instanter erudit.
25 Iustus comedit et replet animam suam, venter autem impiorum insaturabilis.
2 De fructu oris sui homo satiabitur bonis, anima autem praevaricatorum violentia.
3 Qui custodit os suum, custodit animam suam; qui autem incautus est eloquio, ruina est ei.
4 Vult et non habet piger, anima autem operantium impinguabitur.
5 Verbum mendax iustus detestabitur, impius autem confundit et dehonestat.
6 Iustitia custodit innocentem in via, impietas autem peccatorem supplantat.
7 Est qui quasi dives habetur, cum nihil habeat; et est qui quasi pauper, cum in multis divitiis sit.
8 Redemptio animae viri divitiae suae; qui autem pauper est, increpationem non sustinet.
9 Lux iustorum laetificat, lucerna autem impiorum exstinguetur.
10 Inter superbos tantum iurgia sunt, et apud humiles sapientia.
11 Substantia festinata minuetur; qui autem colligit manu, multiplicat.
12 Spes, quae differtur, affligit animam, lignum vitae desiderium veniens.
13 Qui contemnit verbum, ipse se obligat; qui autem timet praeceptum, retribuetur ei.
14 Lex sapientis fons vitae, ut declinet a laqueis mortis.
15 Intellegentia bona dabit gratiam, in itinere infidelium vorago.
16 Omnis astutus agit cum consilio; qui autem fatuus est, aperit stultitiam.
17 Nuntius impius cadet in malum, legatus autem fidelis sanitas.
18 Egestas et ignominia ei, qui deserit disciplinam; qui autem acquiescit arguenti, glorificabitur.
19 Desiderium, si compleatur, delectat animam; detestantur stulti fugere mala.
20 Qui cum sapientibus graditur, sapiens erit; amicus stultorum malus efficietur.
21 Peccatores persequitur malum, et iustis retribuentur bona.
22 Bonus relinquit heredes filios et nepotes; et custoditur iusto substantia peccatoris.
23 Multi cibi in novalibus pauperum, et est qui perit, deficiente iudicio.
24 Qui parcit virgae, odit filium suum; qui autem diligit illum, instanter erudit.
25 Iustus comedit et replet animam suam, venter autem impiorum insaturabilis.
Prís 13, 1-25 | |