Ž 2, 1-12

          

Žalmy

2. Kapitola

Biblia - Sväté písmo

(POL - Poľský - Gdańska)

1  Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

2  Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:

3  Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

4  Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

5  Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

6  Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

7  Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

8  Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

9  Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz ich.

10  Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!

11  Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

12  Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.

   Ž 2, 1-12